እወዳችኋለሁ! ምን ታመጣላችሁ?

(መላኩ አላምረው)

* * * * *

የኢትዮጵያ ልጆች እናንተ ሁላችሁ

ባገር ውስጥም ሆነ ከውጭ ያላችሁ

ከውስጤ፣ ከልቤ ውድድድ…ባደርጋችሁ

ከመወደድ ሌላ ምን ታመጣላችሁ!

 * * * * *

ሃይማኖቴን ተውት

ብሔሬንም ተውት

ቀለሜንም ተውት

እውቀቴምን ተውት ይህ የእኔ ጉዳይ ነው

ፍቅሬ ያለላችሁ “ሰውነቴ” ላይ ነው

እዩት እኔነቴን እንደናንተው ሰው ነኝ

ፍቅርን በመስጠት ፍቅርን የማገኝ

የሰውነት ክብሬን ብቻ ተመልከቱ

ወደ ፍቅር ግቡ ከእስራት ተፈቱ

እኔ ግን እመኑኝ ሰው ስለሆናችሁ

ሰው በመሆኔ ነው ከልብ ምወዳችሁ

ስላፈቀርኋችሁ ምን ታመጣላችሁ?

* * * * *

እውነት እውነት እውነት

በማይዋሽ አንደበት

ከእናንተ በስተቀር ለኔ ምን ሀብት አለኝ?

ከፍቅራችሁ በቀር ለኔ ምን ጸጋ አለኝ?

ሀገሬም ወገኔም ያው እናነተው ናችሁ

ፈጽሞ አንለያይ ስሙኝ እባካችሁ

በምድር እስከኖርን በሰውነት ክብር

ሰው ሰውን ለመውደድ ሌላ ሰበብ ይቅር

በሰውነት መስፈርት ከልብ እንፋቀር

እንደኔው ሰው ናችሁ! እወዳችኋለሁ!

ምን ታመጣላችሁ? አፈቅራችኋለሁ!

* * * * *

ከየትም ብሔር ኑ

በምንም ስም ተጠሩ

የትም ቦታ ኑሩ

ከቶ ቢኖራችሁ ምንም ዓይነት ቀለም

አትጠራጠሩ አንድ ነው የእኛ ደም

የሁሉም ሰው ደሙ ቀይ ብቻ እኮ ነው

የዘር መለያየት መንስኤው ምንድነው?

የአንድን እናት አባት ልጆች እስኪ እዩአቸው

ፍጹም ተመሳሳይ አንድ ነገር አላቸው?

አንዷ ጠይም ስትሆን ሌላኛው ይጠቁራል

አንዷ ረጅም ስትሆን ሌላው ደግሞ ያጥራል

በእምነትም ቢሆን በአመለካከታቸው

አንድ ሊሆኑ አይችሉም ልዩነት አላቸው

ግን ከአንድ ቤተሰብ ተፈጥረው ሲኖሩ

የት መጣ አንድነቱ ከየት መጣ ፍቅሩ?

አይመስላችሁም ወይ ዘር ስለማይቆጥሩ

በአንድ አገር ጥላ ሥር ምንኖር ተጠልለን

ተፈጥሮ ነውና- በብዙ መንገዶች እንለያያለን

ግን ምን ያግደናል? ከልብ ለመዋደድ ከልብ ለመፋቀር

በአንዲት አገር ጥላ- ንፍቅፍቅ እያሉ- ባንድ አብሮ ለመኖር

የራሳችሁ ጉዳይ! ካልወደዳችሁኝ- ያው ቀረሁባችሁ

እኔ ግን ከልቤ- እኔም ሰው ነኝና ሰው በመሆናችሁ

እወዳችኋለሁ! አፈቅራችኋለሁ! ምን ታመጣላችሁ?

        (Melaku A.- ግንቦት 11/2006)

https://www.facebook.com/melakualamrew?ref=hl

ድፍረት ባይሆንብኝ…

ሰማየ ሰማያት ጽርሐ አርያም ሆይ!

ከልጅሽ አማልጅን ክብርሽን እንድናይ

አስኪ ክብር ባገኝ ልጻፍ ስለክብርሽ

ድፍረት ባይሆንብኝ እኔም ላመስግንሽ

       *  *  *  *  *  *

የአንቺ ግሩም ልደት ለእኔም ነው ልደቴ

የጥምቀት መሥራቹ ልጅሽ ነው አባቴ

ዳግም የተወለድሁ ከውኃና መንፈስ

ባንቺ መወለድ ነው የአዳም ተስፋው ሲደርስ

ሕይወት የሆነልን የልጅሽ ሥጋና ደም

ከአንቺው ነው የነሳው ከላይ አልወረደም

ዝም ማለት ያልቻልኩት ለዚህ ነው ድፍረቴ

ልጅሽ ሕይወቴ ነው ልደትሽ ልደቴ

      *  *  *  *  *  *

አበው ስለክብርሽ ቃላት አጠራቸው

ስለ ደም ግባትሽ ምሳሌ ጠፋቸው

እኔ ግን ደፋሩ እዘባርቃለሁ

ባልበሰለ ብዕር ቃላት አምጣለሁ

በተንሸዋረረ ዓይን- ክብርሽን አያለሁ

ምልጃሽን እያሰብሁ በተስፋ እኖራለሁ

      *  *  *  *  *  *

የብርሃን እናቱ የፀሐይ ምሥራቁ

የአዳም ሙሉ ተስፋ የሰይጣን መብረቁ

አሳሳች መናፍስት እጅግ የረቀቁ

እኛኑ ለመጣል ክፋት የሰነቁ

ሰው ዳግም እንዳይስት ፈጽመው ይራቁ

ባንቺው መብረቅነት ተመትተው ይውደቁ

      *  *  *  *  *  *

አበው ስለ ጽድቅሽ ጽድቅን ተከተሉ

ስለ ጽኑ ረኃብሽ ሳር ቅጠሉን በሉ

ስለ ውኃ ጥምሽ በጥም ተቃጠሉ

ስለ ስደትሽም ዓለምን ንቀው ዞሩ

ስለ ትህትናሽ ትሁት ሆነው ኖሩ

ስለ ልዩ ፍቅርሽ ሁሉን አፈቀሩ

ስለ ጥልቅ ሀዘንሽ ጥቁር ልብስ ለበሱ

ስለ በዛ እንባሽ ዘወትር አለቀሱ

ሰለ አዋቂነትሽ ጥበብን አፈቀሩ

ስለ ዝምታሽም በዝምታ ኖሩ

ስለ አስተውሎሽ በጥልቅ መረመሩ

ስለ ሙሉ ጸጋሽ በጸጋ ከበሩ………

እኔ ግን ባተሌው ይሄው እደክማለሁ

ዓለምን አፍቅሬ ክብርሽን እሻለሁ

ከሕይወት ርቄ በቃል እኖራለሁ

ለክብርሽ በድፍረት ልጽፍ እዳዳለሁ

      *  *  *  *  *  *

ጻድቃን ሰማዕታት ስምሽን ሲጠሩ

ጥዑም ዜማ ደርሰው ሁሌ ሲዘምሩ

ስለጣፈጣቸው ከወተት ከማሩ

አልበቃ ብሏቸው ምሥጋናና ዜማ

በስደት ሀዘንሽ ነፍሳቸው ቆዝማ

ፈልገዋልና ከከክብርሽ ሊወስዱ

እውነት ለመመስከር ፍርሃት አስወገዱ

በሰይፍ ታረዱ በእሳት ነደዱ………

እኔ ምስኪን ልጅሽ ደኃ ነኝ በመንፈስ

ከቶ ያልታደልኩኝ የእነርሱን ክብር ልወርስ

ሁሉን ልተውና ባንቺ ተስፋ ልጽና

በልጅ አይገፋም የእናት ልመና!

     *  *  *  *  *  *

ጻድቃን ሰማዕታት መላእክት በሙሉ

በአጸደ ሥጋና በአጸደ ነፍስ ያሉ

ስለ ልዩ ክብርሽ ይጠነቀቃሉ

ሊቃነ መላእክት ሲቆሙ ከፊትሽ

በጥንቃቄ ነው ስለ ልዩ ክብርሽ

የአንቺንማ ክብር ገብርኤል ይናገረው

ከዘካርያስ ጽድቅ ምን እንዳከበረው

ስለድምጽሽ ጣዕም ኤልሳቤት ትመስክር

የማህፀኗ ጽንስ ዘሏል ላንቺ ክብር

ያሬድ በማሕሌት ሕርያቆስ በቅዳሴ

ጊዮርጊስ በአርጋኖን ኤፍሬም በውዳሴ

ዳዊት በበገና ኢሳይያስ በትንቢት

ክብርሽን ይንገሩን የኖሩት በሕይወት

አበው ነቢያቱ ሐዋርያት  ይጠሩ

ሊቃውንትም ይምጡ ምሥጢር ያመሥጥሩ

በአንቺ የልደት ቀን ክብርሽን ይንገሩ……

እኔ ግን በድፍረት ከሰማሁት ልጻፍ

ለምልጃሽ ወድቄ ከመቅደስሽ ደጃፍ

     *  *  *  *  *  *

ሰማይና ምድር ልደትሽን ሲያከብሩ

ሊቃውንት ሲቀኙ መላእክት ሲዘምሩ

ክብርሽን ተማምነው በምልጃሽ ያደሩ

በምህረት ቃል ኪዳን ለክብር ሲጠሩ

እንደልጅነቴ ለእኔም እንዲደርሰኝ

እንባሽን አስታውሶ ልጅሽ እንዲምረኝ

ዝም ማለት ያልቻልኩት ለዚህ ነው ድፍረቴ

የአንቺ መወለድ ነው የጽድቅ መሠረቴ

ልጅሽ ሕይወቴ ነው ልደትሽ ልደቴ

       *  *  *  *  *  *

   (መላኩ አ.- ግንቦት 1/2006-አ.አ- https://www.facebook.com/melakualamrew?ref=hl

melakua.blogspot.com)

ያልገባው!

አንዳንዱ የዓለም ልጅ- ከዓለም ተወልዶ- ለዓለም የኖረ

የመንፈሱን ዕውቀት- ሥጋ በተባለ- ጉድጓድ የቀበረ

በሥጋ መነፀር- የዓለምን ጉዳይ- አጉልቶና አስፍቶ

ሳይሞት የበደነ- ዓይነ ህሌናውን- ከምድር ሰክቶ

በሥጋ ፍላጎት- ለሥጋ እየኖረ- መንፈሱን ረስቶ

እርሱ መኖር ሲያቅተው- ከዓለም ባሻገር- ከህሌና በላይ

ለሰማይ ተፈጥሮ- ሰማይ ተጋርዶበት- ምድር ምድር የሚያይ

ከሞቱ በኋላ- ሕይወት አይታየው- ሞቱ መጨረሻው

ኑሮው በዓለም ብቻ- ለጽድቅ አይጨነቅ- ጽድቅ አያስፈልገው

አምላኩን አያውቀው- ጻድቃን አይራዱት- መልአክ አይጠብቀው

ከማመን የራቀ- ጠበል አያድነው- እምነት አይፈውሰው

…………………………

ምድራዊ አዕምሮው- በምድር ተወስኖ- ሀሳቡ ሲያልቅበት

ብዕሩን ያሾላል- አፉን ያላቅቃል- አድጎ ባልኖረበት

እውነት አልቦ ልቡ- እውነትን ተቃውሞ- ለማስመሰል ሀሰት

መሆኑ ያልገባው- እውነትና ሀሰት- የሰማይ የምድር

ተገድቦ እንዲኖር- ሀሰት በመቃብር- ከእውነት ጋር ላይኖር!!!!

     (በመላኩ. ጥር 17/2004- መንፈስን ለሚቃወሙ ምድራውያን “ምሁራን” ነን ባዮች)

የዓባይ ልጆች!!!

ትዝታ……

ትዝታ……

ልክ እንደ ዓባይ ወንዝ ሲሄዱት ቢኖሩ

እንደ ዋሽንት ዜማ እያንቆረቆሩ

ምንም ቢያጣጥሙት

ምን ቢደጋግሙት

ትዝታ ጥልቅ ነው ከቶ አይደረስም

ትዝታ ኃያል ነው ከቶ አይሸነፍም

የማያልፍ ታሪክ የጥንት ማስታወሻ

የኋልዮሽ መንገድ የትላንት መድረሻ

ትዝታ ሀሳብ ነው የምንተክዝበት

ትዝታ ስንቅ ነው የምንጽናናበት

ትዝታ ቅጣት ነው ምንጸጸትበት

ትዝታ ደስታ ነው የምንቦርቅበት

ትዝታ ሀዘን ነው የምናለቅስበት

ትዝታ ሕግ ነው የምንቀጣበት

ትዝታ አብሮነት ነው ትዝታ ባዶነት

ትዝታ ሀብት ነው ትዝታ ድህነት

ትዝታ እምነት ነው ትዝታ ክህደት

ትዝታ……..

“በአዲስ ዓመት- አዲስ ቃል- ለቤተ ክርስቲያን!”

አዲስ ዓመት በመጣ ቁጥር- አዲስ ነገር እናስባለን
       አዲስ ቃልም እንገባለን፣
ይህንን ራእይ ሰንቀን- ይሄኛውን ደግሞ አቅደን
      ያኛውንም እናልማለን፣
ግን ቃል በገባን ቁጥር- ፈፅመነው እናውቃለን?
       በምንስ እንለካዋለን?
የራእያችንን መሳካት- የዕቅዳችንን ግብ መምታት
     እንዴት ነው የምንለካው?
ለተፈጠርንበት ዓላማ- ለመኖር ላለመኖራችን
     መመዘኛችን ምንድነው?
ከተፈጠርን ጀምሮ- በዚህች ምድር እየኖርን
    ብዙ ነገር አሳልፈናል፣
ለርሀባችን መታገስ- ለገላችንም ልብስ መልበስ
    ብዙ ወጥተን ወርደናል፣
ለእዕምሯችንም ምግብ- ሥጋዊ ዕውቀትን ፍለጋ
    ብዙ ዘመናት ደክመናል፡፡
ነገር ግን ምንም እንኳን- ለኑሯችን ስንደክም
    ዘመናችንን ብንጨርስም፣
በዓለም እርካታ የለምና- አሁንም በቃን አላልንም
   ጎደሏችንን አልሞላንም፡፡
ታዲያ ለሥጋዊ ሕይወት ብቻ- እስከመቼ እንደክማልን?
     ከመነንፈሳዊነት ርቀን፣
መቼስ ይሆን የምንኖረው?-በመንፈሳዊ ሕይወት
    ወደ ሰማየ ሰማያት መጥቀን፡፡
መቼስ ይሆን የምንከተለው?-የአባቶቻችንን መንገድ
    አገልግሎታቸውን ማን ያሳየን?
መንፈሳችንን ምን ሰለበው- ከሰማያዊት ጥሪ
    ከቅዱሳን ሕብረት ማን ለየን?

በአገራችን ለሙስና መስፋፋትና ለሥነ ምግባር ብልሹነት ተጠያቂው ማን ነው?

January 18, 2013 at 2:30am

በቅርቡ በአንድ ጋዜጣ ላይ አንድ አስገራሚም፣ አስደንጋጭም፣ አሳዛኝም ዘገባ አነበብኩ። በአዲስ አበባ ውስጥ ከሚገኙ የግል ት/ቤቶች ውስጥ በአንዱ (ምንአልባትም የእኛ ቋንቋዎች በማይነገሩበትና ልጆች እንግሊዝኛ በመናገራቸው ብቻ የእውቀት ጣሪያ ላይ የደረሱ በሚመስሉበት) የተፈፀመ አስነዋሪ ተግባር።

ሰባት ተማሪዎች (3 ወንድና 4 ሴት) የማጠናከሪያ ትምህርትና ጥናት አለን በማለት ያመሻሉ። ከዛም (ከጥበቃዎች ጋር በመስማማት ይመስላል) ከምሽቱ 3 ሰዓት ጀምሮ በአንድ ክፍል ውስጥ በቦርሳቸው ደብቀው ያስገቡትን ሁለት ጠርሙስ ውስኪ እየጠጡ ጭፈራ ይጀምራሉ። ይጠጣሉ፣ ይጨፍራሉ፣ ይጮሀሉ… ድምፁ እየተሰማ ተው የሚል አልነበረም። እስከ ምሽቱ 7 ሰዓት አስረሽ ምችው ከጨፈሩ በኋላ ድምፃቸው ይጠፋል።

በማግስቱ ጠዋት ተማሪዎች ወደ ክፍል ሲገቡ የታየው ነገር አስደንጋጭ ነበር። ሴቶችም ወንዶችም እርቃናቸውን በወንበሩም በወለሉም ላይ ተረፍርፈዋል። ክፍሉ በትውኪያና ሽንት ተጥለቅልቋል። ሁለት የውስኪና ሦስት የአምቦ ውሃ ጠርሙሶች በየቦታው ወድቀዋል። የምግብ ፍርፋሪም በክፍሉ ይታያል። በጣም የሚገርመው ደግሞ በላፕቶፓቸው ሲመለከቱት (ምንአልባት ያንኑ ሲለማመዱት) የነበረው አስፀያፊ የ“ኦንላይን” ልቅ የወሲብ ፊልም አልተዘጋም ነበር። አገር ሰላም ያሉት ቀበጦቹ ተማሪዎች ግን እንቅልፍ ላይ ነበሩ።

አስተውል!

የእግዜርን ስም ጠርቶ የለመነህን ሰው፣
እንዲሁ አትመልሰው፤
       ቢቻልህ መጽውተው፣
           ከራበው አጉርሰው፣
           ከራዘው አልብሰው፡፡
አደራ ተጠንቀቅ፡-
በአምላከክ ሥራ ገብተህ-
      እርሱን እንዳትወቅሰው፤
በክፉ ፊት ገርፈህ ለማኝ እንዳትለው፣
ክፉም ቃል ተናግረህ እንዳታሳዝነው፡፡
ከቶ አይኖርምና ወዶ የሚለምን፣
ፈጥነህ እንዳትስት አስተውል ዓለምን፡፡
ነገር ሲገላበጥ በፍትህ ጎዳና፣
ሲለ'መኑ ኖሮ መለመ'ን አለና፤
እግዜር ሲፈጥረንም፡-
አንዱን ለመለመን- ሌላውን ለመስጠት
                    ከቶ አይደለምና፡፡
እንዳገኙ መኖር ተደስቶ መሞት፣
እንደተለመኑ በክብር መሸኘት፤
      ትፈልግ ከሆነ የክብርን ገድል፣
      በተለመንህ ጊዜ በጥልቀት አስተውል፡፡

እምነት ያለ ሥራ ብቻውን ያድናልን???

መልካም ሥራ አያስፈልግም፣ ማመን ብቻ ያድናል የምትሉ እስኪ እነዚህን ጥቅሶች አንቡ፡፡ ጽድቅበእምነት ብቻ ቢሆን ኖሮ እነዚህ የእግዚአብሔር ቃላት ለምን በመጽሐፍ ቅዱስ ላይ ተጻፉ??? እውነት ነው የጽድቅ በር የተከፈተልንበጌታችን በመድኃኒታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ነው፡፡ የጽድቃችን መሰረትም በሩም እርሱ ነው፡፡ ይህ ማለት ግን በማመን ብቻ መዳንእንደሚቻል ተደርጎ ሊወሰድ ኣይገባውም፡፡ መልካም ሥራ ካልሰራን የክርስቶስ መሆናችንስ በምን ይታወቃል፡፡ በማመናችን ብቻ ለእርሱልንሆን አንችልም፡፡ ማመን ብቻው አያድንም፡፡ መታመንን መጨመር አለብን፡፡ መታመን ማለት ደግሞ ላመኑት መገዛት፣ የታዘዙትን መፈጸምማለት ነው፡፡ ይኸውም የሚገለጸው በመልካም ሥራ ነው እንጅ አምናለሁ እያሉ በመናገር ብቻ አይደለም፡፡ ለማነኛውም የሚከተሉትን ጥቅሶችአንብቡና ፍረዱ፡፡ እምነት ብቻውን ቢያድን ኖሮ እነዚህ ለምን ተጻፉ???

የያዕቆብ መልእክት
1፥4 
ትዕግሥትም ምንም የሚጎድላችሁ ሳይኖር ፍጹማንና ምሉዓን ትሆኑ ዘንድ ሥራውን ይፈጽም።

1፥25 
ነገር ግን ነጻ የሚያወጣውን ፍጹሙን ሕግ ተመልክቶ የሚጸናበት፥ ሥራንም የሚሠራ እንጂ ሰምቶ የሚረሳ ያልሆነው፥ በሥራው የተባረከ ይሆናል።